Կարդում ես Ա1+ ում, Նոյեմբերի 29-ի “Հանրապետության հրապարակը քանդելու են” հարցազրույցը ու կարկամում` էդքան մութ ա, որ բոլորին փորձում ա էշի տեղ դնել:
Հենց առաջին միտքը`
– Արտգործնախարարությունը պետք է տեղափոխվի, որովհետեւ այսօրվա շենքը չունի ծառայողական մուտք, – Նարեկ Սարգսյան` Երեւան քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ:
Իրո՞ք:
Բա սա ա ինչ ա՞
Արտաքին Գործերի Նախարարության ներկա շենքը
This gallery contains 2 photos.
Շուռ Դաբավողի “Նախաամանորյա փնթփնթոց”-ը կարդացի: Ինչ զուգադիպություն` ուղիղ երկու օր առաջ, տեսնելով Նյու-Յորքյան փողոցը ավլող տղամարդուն մտածեցի Երեւանի մասին: Ասում եմ, լավ, Երեւանում մոդա գցեցին, թե քաղաքի կենտրոնը բարեկարգում ենք, կանաչապատում ենք, ձեւավորում ենք ու սկսվեց այդ ոչ մասնագիտական գործընթացը… … Continue reading
This gallery contains 3 photos.
“Առավոտ” լրագրի այսօրվա, 2012 Նոյեմբերի 29-ի համարում, կարդացի գլխավոր ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանի հարցազրույցը, որ վերնագրված է “Նարեկ Սարգսյանը պատրաստ է իր պատիվը զոհաբերել” : Հարցազրույց վարողը հիշատակում է Անդրեյ Իվանովի, Երեւանի մասին տրված գնահատականի մասին, պարոն Սարգսյանը որպես հիմնավորում նշում է` «Ինձ … Continue reading
This gallery contains 5 photos.
Գլխավոր պողոտայի շինարարություն սկսվեց անցած դարի 70-ականներին: 1980թ. նա արդեն բարեկարգ եւ սաղարթախիտ սիզամարգերով պուրակ էր: Ընդամենը քառորդ դար բավական եղավ, որ անտերության մատնված պողոտան հասցվի կատարյալ անմխիթար վիճակի: Սալահատակը լրիվ քարուքանդ է, ջրավազանները չեն գործում, սիզամարգերը համարյա ոչընչացված են, … Continue reading
This gallery contains 15 photos.
Վերջին 10 տարիներին բուռն շինարարության ընթացքում Երեւանի կառուցապատումը փոխեց իր դեմքը:
Սկզբնաղբյուրը` փետրվարի 6, 2009 – www.panorama.am
«Հին Երևանը մեկ փողոցում» նախագծով – շարունակե՞մ, մեկ փողոցում մեկ քաղա՞ք, գուցե գյո՞ւղ (հ), – Արամի և Բյուզանդի փողոցում կվերակառուցվեն 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի Երևանի ճարտարապետության լավագույն նմուշները – այս ինչ հաջող է դասավորվել, բախտի բերմամբ թե պատահմամբ, Երեւանի ճարտարապետության լավագույն նմուշները կառուցված են եղել հենց այս երեք փողոցների տարածքում (հ), – Երևանի Արամի և Բյուզանդի փողոցների միջնամասում «Հին Երևան» ճարտարապետական միջավայրի ստեղծման ուղղությամբ այժմ բնակչության հետ իրականացվում է պայմանագրերի կնքման գործընթացը։ Այս մասին Panorama.am-ին հայտնեց Երևանի գլխավոր ճարտարապետ Սամվել Դանիելյանը:
Նա նշեց, որ զուգահեռաբար կատարվում են նաև նախագծերի կազման աշխատանքներ, որոնց ավարտից հետո կմեկնարկեն շինաշխատանքները։ Գլխավոր ճարտարապետը նշեց, որ բնակչության հետ պայմանագրերի կնքման գործընթացը նախատեսվում է ավարտվել այս տարի և սկսել շինարարական աշխատանքները: – մի րոպե՛, չհասկացա, այս ի՞նչ ֆանտաստիկ արագ նախագծողներ կան Երեւանում, փետրավարից մինչեւ տարվա վերջ, այսինքն 10 ամսում մի ամբողջ թաղամասի վերակառուցման նախագծեր են ավարտելու, ՈՒ սկսելու են շինարարությունը: Սրանք երեւի հենց նոր են վերադարձել Չինաստանից, որտեղ նախագծեցին 2008 թ. Ամառային Օլիմպիական Խաղերի մարզաքաղաքը, բա Էլ ուրիշ ո՞վ (հ) Ս. Դանիելյանը հայտնեց, որ եթե նախագիծը հաջողությամբ պսակվի, ապա երեք տարի հետո Արամի փողոցի` Հանրապետության հրապարակին հարող հատվածը հայտնի կդառնա որպես «Հին Երևան» փողոց, – դե սա պարզ է, մեր ճարտարապետներին պատիվ տալու համար իրենց նոր չին շինարար ընկեր տղեքը կգան մի երեք միլիոն հոգով ու երեք տարում կսարքեն, հարց չկա (հ):
«Հին Երևանը» 20-րդ դարի սկզբի քաղաքաշինական սկզբունքներն արտահայտող միջավայր կլինի, հասարակական գործառույթներով օժտված տարածք, որտեղ բնակելի տների կառուցումը կարգելվի – կարծեմ 19-րդ – 20-րդ դարի սկզբի Երեւանի տները հիմնականում բնակելի հուշարձանների նմուշներ են, եւ հենց այդ տարածքում, դրանք են գերիշխում (հ) Այդտեղ կտեղափոխվեն նաև շարժական հուշարձաններ, – շարժական միջնապատեր գիտեմ, բայց շարժակա՞ն հուշարձան (հ) կկառուցվեն Երևանի այն ժամանակվա կենցաղին և սովորույթներին բնորոշ սպասարկման օբյեկտներ – ապրե՛ս գլխավոր ճարտարապետ ջան, օբյեկտների մասը դուրս եկավ (հ)։ «Ցանկանում ենք ստեղծել մի միջավայր, որը հետաքրքիր կլինի ինչպես Երևան այցելած զբոսաշրջիկների, այնպես էլ մեր երկրի քաղաքացիների համար, որպեսզի նոր սերունդը պատկերացում կազմի այն ժամանակվա Երևանի մասին»,- նշեց գլխավոր ճարտարապետը» – քեֆս տալիս է էս տղեն, ինչ մտահոգություն մեր սերունդների մասին, թե չէ Երեւանի մասին, ուրիշ էլ ոնց կարելի պատկերացում կազմել, եթե ոչ սպասարկման օբյեկտներով (հ):
«Հին Երևան» փողոցում վերակառուցվելու է 19 շենք, որոնք ժամանակին ապամոնտաժվել են խարխուլ վիճակի կամ քաղաքաշինական նոր ծրագրերին խանգարելու պատճառով: Դրանք կվերակառուցվեն իրենց նախնական տեսքով` ներկայացնելով հիմնականում 19-րդ դարի վերջի ռուսական կլասիցիզմի ոճը: – Գուգուշիկ վատանում եմ, ապամոնտժվել են իսկ հիմա կվերականգնվեն իրենց նախնական տեսքով: Այս ոնց որ նորահարսին առաջին օրվա գիշերից հետո կարմիր խնձորը աղջկա տուն ուղարկելու փոխարեն իրեն հետ բերես, ասես վերականգնել եմ նախկին տեսքով (հ):
Թեև ծրագիրն իրականացվում է քաղաքի կենտրոնի վերակառուցման շրջանում, Երևանի գլխավոր ճարտարապետ Սամվել Դանիելյանի հավաստմամբ, այդ մտահղացումը նոր չէ: «Այս շենքերը մեկտեղելու, հին Երևանին բնորոշ միջավայր ստեղծելու փորձեր և քննարկումներ եղել են դեռ խորհրդային տարիներին, բայց ծրագիրը մնացել է չիրականացված»,- ասաց Ս. Դանիելյանը և հավելեց. «Այսօր դրա անհրաժեշտությունն առավել քան կարևոր է, քանի որ նոր թափ ստացած քաղաքաշինական հսկայածավալ գործընթացների արդյունքում շատ շենքեր կամ ապամոնտաժվում են, կամ էլ հայտնվում բոլորովին օտար միջավայրում, միասնական չեն և կորցնում են իրենց գեղարվեստական իրական արժեքը ոչ հարմար միջավայրում»: –гусары молча’ть (հ):
Ըստ նախագծի` հին շենքերի հետ կվերականգնվեն նաև հին Երևանին բնորոշ բակերը: Փոքր կամարները կտանեն դեպի լուսավոր, ծառաշատ բակեր, որտեղ նախատեսվում է ստեղծել Երևանի առօրյան, կենցաղը և սովորույթները ներկայացնող թանգարաններ, արհեստանոցներ, փոքրիկ պատկերասրահներ, հին երևանյան ոճի խորտկարաններ և այլն: –ախպեր ջան, էս կինոն Համո Բեկնազարյանի կինոստուդիայո՞ւմ են նկարելու (հ):
«Հին Երևան» փողոցում հասարակական շենքերի տակ կկառուցվի նաև ավտոկանգառներ: –այ այս միտքը ցնցող է, ամեն ավտոմեքենայի մի թաղակապ նկուղ գարաժ հին հայկական ոճով, ո՞վ ունի քո հնարավորություններն ու երեւակայությունը, Սամվել ջան: Ապրեսը քիչ ա է, ծլես ծաղկես…ամե՛ն
Նոր պահանջ է առաջացել: Ավարտող ուսանողները ճարտարապետական դիպլոմը ստանալիս երդում են տալիս ինչպես բժիշկները, (Հիպոկրատի երդման փոխադրությունը ճարտարապետների համար)` Որպես ապագա ճարտարապետ երդվում եմ չվնասել եղած կառուցապատումը եւ նրա միջավայրը, հիմնվելով իմ մանագիտական գիտելիքների եւ արդար որոշումների վրա միայն ավելացնել նորը եղածին ներդաշնակ, խնամք տանել շրջապատի բնությանը իր կանաչապատումով եւ բնական ռեսուրսներով: Երդվում եմ նաեւ իմ ուժերի սահմաններում պահպանել մեր նախորդների ժառանգությունը, որպես անփոխարինելի փորձ եւ հարստություն, կարիքը եղածին, նաեւ վերանորոգել ու պահպանել դրանք մեր ապագա սերունդների եւ իմ բարի համբավի համար: Ամեն:
(կամ դիտարկումներ մի հոդվածի շուրջ)
Խոսքս Եվա Սարգսյանի «Անցյալի ստվերները» հոդվածի մասին է, որ տպագրվել է Armenian Times www.prm.am կայք-թերթում 2010թ., Մարտի 1-ին:
Այս առիթով Հրաչ Գալստյանը քննարկումներ սկսեց ՍֆաթաԳրքում, որին արձագանքեցին տողերիս հեղինակը, հոդվածի հեղինակը եւ Արտակ Ղուլյանը:
Քննարկումները սկսեցին դառնալ ավելի ու ավելի հետաքրքիր եւ որոշեցի մտքերս շարադրել մի հավաք ակնարկի տեսքով:
Քննարկումների լրիվ ընթացքին կարող եք հետեւել այստեղ`
http://www.facebook.com/profile.php?id=100000993472086
Ահա հատվածներ քննարկումներից:
Եվա Սարգսյան, Մեր ճարտարապետությունն այսօր ստվերի տակ է:
Եւ հետո – Մեր ճարտարապետությունը բարրոկոյով չի անցել, մի գուցե հիմա պետք է, որ դրանով էլ անցնենք, հասկանալու համար, թե հետո ինչ հորիզոններ են բացվում?
Արտակ Ղուլյան, Մենք մի ուրիշ խնդիր ունենք, որը, չգիտեմ ինչու, չենք հիշում: Անցյալի մեր ճարտարապետական ճանապարհը` մինչև նոր և նորագույն շրջան, կարծես անցել է աշխարհի “ցավին` անտեղյակ, դավին` անտարբեր”.եվրոպական ու արևելյան ճարտարապետական ոճերն ու ուղղությունները անցել են մեր կողքով` առանց մեզ նկատելու, մենք էլ` իրենց: Մենք չունենք գոթիկա, ռենեսանս, կլասիզիզմ, բարոկկո և այլն. մեր ճարտ. կրեդոն անհավատալիորեն չի փոխվել հազարամյակներ, փոխվել է միայն հագուստը, պճնանքը: Միջին ինտելեկտով եվրոպացին հաստատ կտարբերի գոթական շենքը ռենեսանսից ևն, բայց մեր վաղմիջնադարյանը ուշմիջնադարյանից երբեմն դժվարությանբ են տարբերում նույնիսկ հմուտ հնագետն ու ճարտարապետը: Ուրեմն` մենք միշտ իմացել ենք մեր ճանապարհը` առանց դես ու դեն նայելու, և արդյունքում` ոչ մոլորվել ենք, ոչ էլ` վերածնունդ ապրել:
Հրաչ Գալստյան, Իսկ ինչու է այսպես ստացվել: Հարցը և դրա պատասխանը (կամ թեկուզ դրա փնտրտուքը) կարող են և վերացարկված զբաղմունք թվալ, դե, ասենք, ստացվել է, ու այսօր ունենք այն ինչ ունենք և, համապատասխանաբար, պետք է ելնենք այն բանից ինչ ունենք: Բայց հնարավոր է նաև մեկ այլ դսկուրս` վերադառնալ սկիզբ, փորձել ժամանակի մեջ պատասխանել բազմաթիվ ինչուների ու հենց այդ պատասխանների հիմքով էլ հասկանալ թե որտեղ ենք գտնվում այսօր:
2005 Նոյեմբերի 15-ին, ԱԶԳ թերթում Ռուզան Պողոսյանի տպագրված հոդվածը Երեւանի այն ժամանակ կառավարության հաստատմանը ներկայացվելիք նախագծի մասին:
Հասարակական 5 քննարկումների բովով անցած Երեւանի գլխավոր հատակագիծն այսօր կհասնի կառավարություն եւ անկասկած կարժանանա հավանության, քանի որ հատակագիծը մշակողները ամեն ինչ արել են կառավարության որոշումներից ելնելով: «Կանաչների միության» նախագահ Հակոբ Սանասարյանը, որ ներկա է եղել բոլոր քննարկումներին, նաեւ Թեքեյան կենտրոնում շաբաթ տեղի ունեցած Երեւանի գլխավոր հատակագծի եւ դրա ռազմավարական էկոլոգիական գնահատման հասարակական քննարկմանը, կարծում է, որ վերջին քննարկումը ոչնչով չէր տարբերվում նախորդներից՝ հերթական խաբկանքին միայն ավելացավ այն, որ նոր հատակագիծն իբր բարելավված տարբերակն է: Նրա գնահատմամբ, նմանատիպ քննարկումները ձեւական են ու վտանգավոր, որովհետեւ դրանք արվում են ընդամենը արձանագրություն կազմելու համար եւ չեն արդարացնում կոնկրետ հարցադրումներ ունեցող մարդկանց ակնկալիքները: «Ինձ ամենից շատ հուզում է այն հարցը, որ փաստորեն վերջնականապես ոչնչացվում են Երեւանի կենտրոնի, համայնքային եւ մերձքաղաքային հողերը: Գյուղատնտեսական նշանակության 4516 հա հողերը մնում են քաղաքապետարանի հայեցողության տակ, ընդ որում, 1234 հա անտառային հողերից պահպանվում է միայն 600 հա: Continue reading
Շատ ուսանելի եւ մանրամասն ակնարկ է նվիրված Թամանյանի Երեւանի գլխավոր հատակագծի ստեղծման մասին: Ինչպես նաեւ ներկայացված է վերջին տարիներին իրականացված Հյուսիսային պողոտայի կառուցապատման պատմությունը:
http://araycho.blogspot.com/2010/03/blog-post_15.html
